امروز روز فوق العاده ایی بود، انرژی و حس و حال طبیعت و کوهستان هم متفاوت بود
از همان ابتدای کوهنوردی،
از هوای بسیار دلنشین سحرگاه شروع شد و در مسیر با تصاویر فوق العاده جذاب و زیبا ما رو غافلگیر کرد.
تا قبل از خط الراس قله ایستگاه 5 از دیدن برف ناامید شدیم، هرچند قله توچال نشون میداد که اون بالا خبرایی هست.
به دامنه خط الراس که رسیدیم دونه های بارون شروع به باریدن کرد و کمی بعدتر ریزههای برفی،
شوق و امید در وجودمون زنده شد
در آنی از ثانیه ( در محل ایستگاه تلکابین) صندوقچه برفی آسمون درش باز شد و کلیی دونه نقلی سفید و سرد از آسمون ریخت رو زمین
فوق العاده بود این صحنه، فوق العاده
و زیباتر از اون هیجان بچه های تیم بود
زمین سفید سفید شد،این قشنگی و موسیقی رعد و برقهای مهیب اما باز هم دلنشین، این اجازه رو نمیداد که از اونجا دل بکنیم
واقعیتش از ذوق و هیجان زیاد اصلا نمیدونستیم باید چیکار کنیم.
در هر صورت دل کندیم و راهی ایستگاه تله کابین شدیم و امدیم پایین.
ناهار رو بر بدن زدیم و قدم زنان زیر بارون خیلی قشنگ از توچال زیبا خداحافظی کردیم.
از دوستان خوبم که امروز توفیق همراه بودن باهاشون رو داشتم هم سپاسگزارم بابت همین بودن ها
